Poznaj Kingę Malec … z notatnika L.Gruse

Poznaj Kingę Malec z notatek Lidii Gruse opracowanych na podstawie rozmów z Kingą.

Poznaj drogę Kingii do NTF i grupy tanecznej Mohini.

Przeczytaj jak rozkwitała w niej fascynacja sztuką Indii i jak wiele pracy włożyła w swój obecny kunszt.

 

W czarodziejsko pięknym rytmie, z pozytywną energią i radością życia

Kinga Malec, Taniec hinduski – Kanthak, Bollywood  

 

Fascynacja Indiami

 Od najmłodszych lat byłam zafascynowana tańcem i muzyką Indii. Miłość do tego pięknego kraju zaszczepiła mi mama. Mam czworo rodzeństwa i każde z nas od dziecka uczyło się grać na jakimś instrumencie muzycznym bądź uczęszczało na lekcje tańca. Odkąd pamiętam, nasz dom rodzinny był pełen muzyki i gości z całego świata.
 

Zaczęłam od zajęć z rytmiki, potem trenowałam łyżwiarstwo figurowe, tańcząc równocześnie w ludowym Dziecięcym Zespole Pieśni i Tańca Varsovia. Tak zdobyłam podstawy tańca bazujące na balecie klasycznym i ogólnej sprawności muzyczno-ruchowej. Uczyłam się również grać na fortepianie i gitarze, poznając podstawy teorii klasycznej muzyki zachodniej. W liceum trafiłam przypadkiem na kurs tańca Bollywood i wkrótce dołączyłam do Zespołu Tańca Indyjskiego Alapadma. Od tamtej pory uczyłam się również klasycznej muzyki północnoindyjskiej. Grałam na stustrunowym instrumencie santoor pod okiem Pandita Taruna Bhattacharya. Brałam udział w wielu warsztatach klasycznych tańców indyjskich w Polsce u indyjskich mistrzów, takich jak P.T. Narendran czy Sanjib Bhattacharya. Od dwóch lat regularnie wyjeżdżam na paromiesięczne wyjazdy szkoleniowe do Indii, kształcąc się w jednym z siedmiu klasycznych tańców indyjskich – Kanthaku ­- pod okiem legendarnego mistrza Pt. Birju Maharaja.

Od ponad trzech lat uczę tańców indyjskich w Studiu NTF i innych szkołach tańca w Warszawie oraz występuję solo i z zespołem Mohini. Studiuję też choreografię i techniki tańca na Akademii Muzycznej w Łodzi.

 

Kanthak – wewnętrzna wrażliwość i dzwonki na kostkach

Dla mnie taniec klasyczny kathak jest wyzwaniem. Daje mi wiele satysfakcji, ponieważ jest bardzo trudny. Nie jest to taniec rozrywkowy. Pozwala poznać swoją głębię i doznać takich uczuć, jak np. oddanie i pokora w stosunku do Boga. Pozwala poczuć, czym jest subtelna kobiecość (kiedy tańcząc, wcielamy się np. w rolę bogini Parvati) lub duma i siła (kiedy tańczymy np. jako bóg Rama). Kathak rozwija naszą wewnętrzną wrażliwość na różnego rodzaju jakości - takie, jak czystość, niewinność, pokora, bezwarunkowa miłość, wdzięczność, odwaga, odpowiedzialność, poczucie piękna itd. - które każdy człowiek w sobie ma, ale być może zapomniał o nich, jak wielu ludzi Zachodu.

Ta forma tańca ma swoje początki w sztuce wędrownych poetów ze starożytnych północnych Indii, których nazywano Kathakami. Poeci występujący na placach w wioskach i na dworach świątynnych specjalizowali się w opowiadaniu historii i mitów zapisanych w starych manuskryptach i wzbogacali swoje historie gestami i mimiką. Była to kwintesencja teatru. By ożywić historię, używano instrumentów, wokalu i stylizowanych gestów. Później Kathak stał się wysublimowaną sztuką kameralną. Patronat nad nią obejmowali różni kochający sztukę władcy. Dawali poetom środki na to, aby doskonalili się pod względem dramaturgii i rytmiki, i zachwycali elitarne widownie swoim mistrzowskim opanowaniem rytmu i mimiki.

Dziś technika Kathaku charakteryzuje się szybką, rytmiczną pracą stóp dopasowaną do skomplikowanych cykli czasowych. Stopy współgrają z akompaniamentem perkusyjnych instrumentów (tabla i pakhawaj). Tancerz i perkusista często rozpieszczają widzów wirtuozeryjnym pokazem i czarodziejsko pięknym rytmem. Ruchy taneczne obejmują liczne piruety, wykonane z zawrotną szybkością i kończące się statycznymi pozami.

Część interpretacyjna, która bazuje na legendach o postaciach z mitologii indyjskiej, zawiera subtelne gesty i mimikę, prezentując bogactwo emocji. Lucknow, Banaras i Jaipur uważa się za trzy szkoły (tzw. gharany), w których ta sztuka była kultywowana, i w których jej aspekty rytmiczne i interpretacyjne zostały dopracowane do perfekcji.

Tradycyjny strój tancerki Kathaku składa się z długiej sukienki lub spódnicy szytej z koła, która wiruje przy obrotach, szerokiego szalu przykrywającego klatkę piersiową lub głowę, bogatej biżuterii i najważniejszego elementu – ghungroo – szeregu dzwonków zawiązanych na kostkach, służących do wygrywania rytmu.

Moda na Bollywood?

Moda na indyjskie filmy dotarła w końcu i do nas. Zaczęło się od filmu „Czasem słońce, czasem deszcz”. Od paru lat w Polsce można już się wybrać na cotygodniową imprezę w indyjskich klimatach, zjeść indyjskie dania w oryginalnych restauracjach indyjskich, pójść na indyjskie święto czy koncert czy też uczyć się indyjskich tańców. Taniec bollywood jest tańcem wykorzystywanym w indyjskich produkcjach filmowych. Jest to mieszanka różnych stylów tanecznych – klasycznych i ludowych tańców indyjskich, tańca brzucha oraz wszystkich tańców zachodnich, jak np. jazz, disco, hip-hop czy musical dance.

Specyfiką Bollywood jest dynamika, radość, różnorodność ruchów, opisywanie gestami, mimiką i ruchami znaczenia tańca. Unikalna dla tej formy jest bardzo zróżnicowana pod względem instrumentalnym i rytmicznym, piękna muzyka, niekiedy spokojna, a niekiedy niezwykle żywiołowa, pełna energii i radości. Stąd też taniec w zależności od muzyki może być spokojny pełny gracji i wdzięku lub dynamiczny i bardzo skoczny. Charakterystyczną rzeczą jest odwzorowanie w tańcu tekstu piosenki, którą opowiada się za pomocą ruchu, gestu i mimiki. Jest to zatem nie tylko ruch, ale i opowieść.

Dlaczego warto tańczyć Bollywood?
Bollywood to piosenki wolne i szybkie, przy regularnym treningu można nawet schudnąćJ Inne korzyści z zajęć, oprócz ogólnej sprawności fizycznej, to przyjemność posłuchania i potańczenia do wspaniałej muzyki, wyciszenie, relaks i dobra zabawa. Ruchy, których się uczymy, można wykorzystać do własnej improwizacji w domu bądź na imprezie lub w konkretnej choreografii, jaką będziemy wspólnie z grupą przygotowywać.

Bollywood daje mi niesamowitą pozytywną energię i radość z życia.

 

Related Posts: • wykładowcy ... • Poznaj Joannę … z notatnika L. Gruse ... • Poznaj Nadię Mazur … z notatnika L.Gruse ... • PROGRAM 45 ... • koncert dla domów dziecka ...

About